این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهشنامه مطالعات مرزی، جلد ۱۳۹۴، شماره ۹، صفحات ۲۹-۶۵
عنوان فارسی بررسی رکن مادی تجاوز به مرزهای بین‌المللی در اساسنامۀ دیوان بین‌المللی کیفری
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: مسئلۀ تجاوز به مرزها همواره به‌عنوان تاریخی‌ترین تهدید علیه نظم بین‌الملل، مطرح بوده و این اقدام، حاکی از رفتار خشونت‌آمیز یک دولت برخوردار از حاکمیت با دولت دیگر یا توسل آن دولت به زور است؛ البته از آنجا که تجاوز ارضی، حقوق دولت‌های برخوردار از حاکمیت را در‌معرض خطر قرار می‌دهد و هدف کارکردی حفظ استقلال قانونی متعلق به اعضای جامعۀ بین‌الملل را بر‌نمی‌آورد، معمولاً تهدیدی برای نظم بین‌الملل به‌شمار می‌رود؛ لذا اعضای جامعۀ بین‌الملل تصمیم گرفته‌اند با این اقدام مقابله کنند.
روش پژوهش: این تحقیق با استفاده از اسناد و منابع کتابخانه‌ای، و به‌شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده است.
یافته‌ها و نتایج: یکی از اصول دیرین حقوق بین‌الملل، برابری حاکمیت دولت‌هاست. مطابق این اصل، دولت‌ها باید قواعد خود را در محدودۀ مرزهای بین‌المللی‌شان اعمال کنند. به‌لحاظ تاریخی، سرپیچی از این اصل و مداخله در حاکمیت دیگر دولت‌ها معمولاً با توسل به ابزار نظامی صورت می‌گرفت؛ لذا در‌پی وقوع دو جنگ جهانی در نیمۀ اول قرن بیستم، دولت‌ها در‌صدد ممنوع‌کردن آن برآمدند. سرانجام، در قطعنامۀ 3314 کمیسیون حقوق بین‌الملل، عمل تجاوزکارانه، جنایتی بین‌المللی قلمداد شد. تعریف کمیسیون در اولین بازنگری بر اساسنامۀ دیوان بین‌المللی کیفری در سال 2010، به‌عنوان مادۀ هشت مکرر به اساسنامه الحاق شد و بدین سان، به‌منظور حفظ صلح بین‌المللی، صلح داخلی کشورها و احترام‌گزاردن به حقوق بشر، عمل تجاوزکارانه (جنگ) که با عبور از مرزهای بین‌المللی صورت می‌گیرد، جرم انگاشته شد. عنصر مادی این مداخله، استفاده از نیروی مسلح از‌سوی یک دولت علیه حاکمیت، تمامیت سرزمینی یا استقلال سیاسی دولت دیگر و یا به هر گونۀ دیگر است که با منشور ملل متحد، سازگاری ندارد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تجاوز ارضی، تجاوز از مرز، عمل تجاوزکارانه، حاکمیت، دیوان بین‌المللی کیفری،
عنوان انگلیسی بررسی رکن مادی تجاوز به مرزهای بین‌المللی در اساسنامۀ دیوان بین‌المللی کیفری
چکیده انگلیسی مقاله زمینه و هدف: مسئلۀ تجاوز به مرزها همواره به‌عنوان تاریخی‌ترین تهدید علیه نظم بین‌الملل، مطرح بوده و این اقدام، حاکی از رفتار خشونت‌آمیز یک دولت برخوردار از حاکمیت با دولت دیگر یا توسل آن دولت به زور است؛ البته از آنجا که تجاوز ارضی، حقوق دولت‌های برخوردار از حاکمیت را در‌معرض خطر قرار می‌دهد و هدف کارکردی حفظ استقلال قانونی متعلق به اعضای جامعۀ بین‌الملل را بر‌نمی‌آورد، معمولاً تهدیدی برای نظم بین‌الملل به‌شمار می‌رود؛ لذا اعضای جامعۀ بین‌الملل تصمیم گرفته‌اند با این اقدام مقابله کنند.
روش پژوهش: این تحقیق با استفاده از اسناد و منابع کتابخانه‌ای، و به‌شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده است.
یافته‌ها و نتایج: یکی از اصول دیرین حقوق بین‌الملل، برابری حاکمیت دولت‌هاست. مطابق این اصل، دولت‌ها باید قواعد خود را در محدودۀ مرزهای بین‌المللی‌شان اعمال کنند. به‌لحاظ تاریخی، سرپیچی از این اصل و مداخله در حاکمیت دیگر دولت‌ها معمولاً با توسل به ابزار نظامی صورت می‌گرفت؛ لذا در‌پی وقوع دو جنگ جهانی در نیمۀ اول قرن بیستم، دولت‌ها در‌صدد ممنوع‌کردن آن برآمدند. سرانجام، در قطعنامۀ 3314 کمیسیون حقوق بین‌الملل، عمل تجاوزکارانه، جنایتی بین‌المللی قلمداد شد. تعریف کمیسیون در اولین بازنگری بر اساسنامۀ دیوان بین‌المللی کیفری در سال 2010، به‌عنوان مادۀ هشت مکرر به اساسنامه الحاق شد و بدین سان، به‌منظور حفظ صلح بین‌المللی، صلح داخلی کشورها و احترام‌گزاردن به حقوق بشر، عمل تجاوزکارانه (جنگ) که با عبور از مرزهای بین‌المللی صورت می‌گیرد، جرم انگاشته شد. عنصر مادی این مداخله، استفاده از نیروی مسلح از‌سوی یک دولت علیه حاکمیت، تمامیت سرزمینی یا استقلال سیاسی دولت دیگر و یا به هر گونۀ دیگر است که با منشور ملل متحد، سازگاری ندارد.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله تجاوز ارضی, تجاوز از مرز, عمل تجاوزکارانه, حاکمیت, دیوان بین‌المللی کیفری
نویسندگان مقاله ابوالفتح خالقی |


مهرداد سلامی |


نشانی اینترنتی http://bss.jrl.police.ir/article_17508_d2bc246654b6de98b2d8deb8f9e9f2f4.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1498/article-1498-1637776.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات